กรุสำหรับ กุมภาพันธ์ 1st, 2010
ผมเติบโตมากับเพลงพ็อพร็อกในยุคปลาย 80- ต้น 90 แล้วก็ฟังมันมาถึงตอนนี้ ฟังเพลงมาแล้วทุกแนวตั้งแต่เพลงฉ่อย หมอลำ สตริงคอมโบ พ็อพหลอกเด็ก พ็อพชั้นดี ร็อกดี ร็อกสั่ว ทั้งไทยทั้งเทศ ไม่ค่อยถนัดบลูส์, แจ๊ซ, เวิร์ลมิวสิค, และอื่นๆ เท่าไหร่ แค่บอกได้ว่ามันเจ๋งหรือไม่เจ๋ง พอเสพได้ แต่ของหวานจริงๆ ต้องพ็อพกับร็อก สมัยอัลเทอร์เนทีฟเฟื่องฟูนี่ชอบมาก ช่วงหลายปีที่ผ่านมาวงการธุรกิจด้านเนื้อหา ไม่ว่าจะเป็น หนัง เพลง สื่อสิ่งพิมพ์ ล้วนแล้วแต่เจอผลกระทบด้านลบจากอินเทอร์เน็ตกันโดยถ้วนทั่ว จะว่าไป ผมก็ทั้งรักทั้งชังโลกดิจิทัลนะ รักมันตรงที่มันทำให้เราเข้าถึงข่าวสารข้อมูลเกือบทุกแบบได้อย่างฉับไว ทุกที่ทุกเวลา ติดขัดบ้างก็แค่เรื่องภาษา แต่ที่ชังมันก็เพราะรูปแบบธุรกิจแบบเดิมๆ มันพังทั้งโครงสร้างเลย หนังสือพิมพ์ที่ผมชอบ ตอนนี้ได้ข่าวว่าปีที่แล้วก็ทยอยปิดตัวกันไป 30-40 ฉบับ เพราะโฆษณา Display แบบเดิมวัดยอดลำบาก เคลมยอดขายเกินความจริง มันไปไม่ได้ก็เลยต้องเลิกกิจการ นักข่าวก็ตกงานกันไป ตอนนี้หวังว่าพวก e-reader จะมาพยุงยอดที่ขาดหายไปได้บ้าง /// ส่วนหนังกับเพลงก็ลำบาก เพราะคนซื้อซีดีน้อยลงจริงๆ ยังดีที่ว่าจริงๆ คนยังต้องการความบันเทิงอยู่ เพียงแต่ [ READ MORE ]
Get every new post delivered to your Inbox.
Join 5,955 other followers