Jakrapong.com

ร้อยละ 90 ถ้าเป็นคนไทย เวลาผมยื่นนามบัตรให้ พออ่านปุ๊บ นามสกุล “คงมาลัย” คำถามที่ตามมาก็คือ “คุณเป็นอะไรกับตั๊ก บงกชคะ/ครับ?” (ไม่เชื่อไปถาม @nuishow ได้) หรือบางคนที่เป็นแฟนเพลงของ Bodyslam ถ้าจำนามสกุลของตูน (อาทิวราห์ คงมาลัย) นักร้องนำได้ก็จะถามว่า “พี่เป็นอะไรกับตูน” Blog post อันนี้ผมไม่ได้มีเจตนาจะอวดอ้างอะไรทั้งสิ้นครับ แต่คนถามบ่อย และต้องคอยอธิบายทุกครั้ง ก็เลยเขียนให้อ่านกันเลย น่าจะตอบคำถามได้ครับ

ตั๊ก บงกช
ผมกับตั๊ก บงกชเป็นลูกพี่ลูกน้องคนละสายกัน – นามสกุลของผมคือ “คงมาลัย” เวลาไปไหนมาไหน คนมักจะทักว่าเป็นอะไรกับน้องตั๊ก บงกช คงมาลัย ผมต้องคอยตอบอยู่เรื่อยๆ ว่า เป็นญาติห่างๆ เพื่อรวบรัดตัดความ (หรือบางทีกวนๆ ก็ตอบไปเลยว่าเป็นสามีภรรยากัน ให้หมั่นใส้เล่น) แต่ที่มาที่ไปคือ สมัยที่คุณปู่ผม ซึ่งเป็นคนตั้งนามสกุล “คงมาลัย” ขึ้นมา เกิดจากท่านนำเอาชื่อของคุณทวด ”คง” กับคุณทวด ”มาลัย” มารวมกันเพื่อเทิดทูนคุณบิดามารดา คุณปู่มีน้องชายที่รู้จักนับถือกันมานาน แกเพิ่งมาจากเมืองจีน (ซึ่งเป็นปู่คุณตั๊ก บงกช) ก็ขอใช้นามสกุลร่วมด้วย คุณปู่ผมก็แต่งงานมีลูกมีหลาน หลานตั้งยี่สิบกว่าคนใช้นามสกุลนี้เกือบหมด ส่วนคุณปู่น้องตั๊กก็ต่างไปแต่งงานมีลูกมีหลานเหมือนกันและหลานๆ ของแกก็ยังคงใช้นามสกุล “คงมาลัย” เหมือนกันจนถึงทุกวันนี้ ถ้าไปที่สุพรรณบุรีก็จะเจอนามสกุลนี้ครับ– สรุปแล้วก็คือ เป็นลูกพี่ลูกน้องแบบห่าง ๆ คนละสายคนหนึ่ง

ตูน Bodyslam
สำหรับตูน Bodyslam นี่เป็นลูกพี่ลูกน้องโดยตรง คุณพ่อผมมีพี่น้อง 7 คน และคุณอาผมคนหนึ่งมีลูก 3 คน หนึ่งในนั้นคือตูน ตูนจริงๆ มาจากคำว่า “การ์ตูน” และตูนมีน้องชายอีกคนชื่อ “ต๊อก” หน้าตาคล้ายๆ กัน เจ้าตูนนี่ตอนเด็กๆ ชอบฟังเพลงร็อก ผมไปที่บ้าน ตูนจะมีงานเพลงเกือบทุกอัลบั้มของ Gun N’ Roses, Dream Theater, Metallica ฯลฯ ร็อกมาตั้งแต่เด็กครับ มารู้อีกทีเขาไปประกวดชนะรายการฮอตเวฟ แล้วออกเทปในชื่อวง “ละอ่อน” หลายคนอาจจะเคยได้ยินเพลง “ได้หรือเปล่า” ของวงนี้มาบ้าง แต่จากนั้นตูนก็ออกมาจากวง เพราะเหตุผลว่ามันไม่ใช่ตัวเขา เขาต้องการทำเพลงที่ตัวเองต้องการ และก็มาประสบความสำเร็จในตอนหลังกับ Bodyslam ที่หมายถึง “ทุ่มสุดตัว” และตูนกับเพื่อนร่วมวงก็ทุ่มสุดตัวจริงๆ ตูนเป็นหนึ่งในคนที่พี่ป้าน้าอาในตระกูลภูมิใจกับตัวเขามากครับ

แอ๊ด คาราบาว
ไหนๆ ลำดับวงศ์ญาติให้คุณผู้อ่านดูแล้ว ก็ขอเลยมาถึงราชาเพลงเพื่อชีวิตเลยละกันครับ อีกท่านคือ อาแอ๊ด คาราบาว คือชีวิตผมเนี่ย มีญาติในวงการบันเทิง 3 คนครับ แต่คนไม่ค่อยรู้ เพราะชื่อจริง นามสกุลจริงของอาแอ๊ด คือ ยืนยง โอภากุล ซึ่งก็ดูไม่เกี่ยวอะไรกับผม แต่คุณย่าผมนามสกุลเก่า “โอภากุล” ครับ บ้านของอาแอ๊ดเดิมจะอยู่ในตลาดกลางอำเภอเมืองสุพรรณบุรี ปิดเทอมผมจะไปสวัสดีปู่มนัส (ที่ผมดันเรียกตามพ่อว่า “ลุงมนัส”) คุณพ่อของอาแอ๊ด ในร้านก็จะมีกีตาร์ที่มีลายเซ็นอาแอ๊ดแขวนขายอยู่ อารมณ์ว่าเข้าไปแล้วรู้เลยว่าบ้านนี้บ้านใคร เวลาผมเจออาแอ๊ด อาแอ๊ดน่ารักมาก ไม่เคยถือตัวครับ และจะแนะนำเพื่อนๆ ว่า “นี่ลูกพี่ชาย” ทุกครั้งที่เจอ

คราวนี้คงนึกภาพออกแล้วนะครับว่าทั้งสามคนด้านบนนี้มีความสัมพันธ์กันอย่างไร

ปล. ผมไม่มีภาพน้องตั๊กที่ถ่ายด้วยกันที่ใช้ได้ตามกฏหมาย เลยไม่ได้นำลงครับ แต่ภาพอาแอ๊ดกับตูนข้างบนนี้ผมถ่ายเอง

เวลาพูดถึงเว็บที่ Yahoo! เคยซื้อไปรวมกิจการ หลายๆ คนจะนึกถึงเว็บแชร์รูปภาพชื่อดังอย่าง Flickr และ Social bookmark อย่าง Del.icio.us ทั้งสองเว็บนี้ถูกซื้อในปี 2005 ช่วงที่กระแส Web 2.0 กำลังแรงๆ แต่ก็มีอีกเว็บนึงครับ ที่ Yahoo! ซื้อแล้วค่อนข้างเงียบในกระแสสื่อ แต่ว่ามีคนใช้เยอะอย่างต่อเนื่อง เว็บนั้นก็คือ บริการ Social Event ที่ชื่อว่า Upcoming.yahoo.com (เดิมชื่อว่า Upcoming.org) และผมมองว่ามีประโยชน์มาก โดยเฉพาะถ้าหากว่าคุณเป็นคนจัดอีเวนท์ระดับนานาชาติในเมืองไทย

รูปแบบการใช้งาน Upcoming ไม่มีอะไรซับซ้อนครับ ถ้าคุณเป็นคนจัดงานอีเวนท์ ก็เพียงเข้าไปที่เว็บแล้วโฆษณาได้ เพียงแค่นี้อีเวนท์ที่คุณจัดก็ถูกค้นหาโดย Search engine ง่ายขึ้น ไม่ว่าจะเป็นคอนเสิร์ต งานศิลปะ สัมมนาธุรกิจ โดยคนที่เข้ามาดูก็จะระบุได้ด้วยว่างานนี้ตัวเองจะไปร่วมด้วยหรือเปล่า หรือว่าแค่สนใจ อาจจะไปนะ อะไรทำนองนี้ สำหรับเมืองไทยแล้ว ผมเจออีเวนท์ระดับนานาชาติที่เน้นกลุ่มชาวต่างชาติมาโฆษณากันค่อนข้างบ่อย ลองเปลี่ยนโลเคชั่นเป็น Bangkok, Phuket, Thailand ดูจะเห็นว่ามีมาเรื่อยๆ ครับ

ถ้าใครที่ลงโฆษณาก็จะมีปุ่มให้ผู้ใช้คลิก “ซื้อตั๋ว” ได้ด้วยนะครับ นอกจากนี้ยังสนับสนุน iCalendar, RSS และ GeoRSS พร้อมกับ API เอาไปแปะในเว็บของเราได้อีกด้วย (ตรงนี้แหละครับที่น่าสนใจ) และมีการพัฒนาอยู่เรื่อยๆ อย่างไรก็ตามเดี๋ยวนี้ Social Event กลายเป็นหนึ่งใน Feature ที่เว็บแนว Social Networking ทำกันเป็นล่ำเป็นสัน อย่างใน Facebook ก็จะมีระบบ RSVP แต่เว็บอย่าง Upcoming.yahoo.com ก็จะช่วยให้คุณเข้าถึงกลุ่มผู้ชมต่างชาติได้อีกระดับทีเดียวครับ

พอดีเมื่อวันก่อนผมอัพเดทบล็อก เป็นบทความเรื่องการสร้างแบรนด์บน Merchandise ซึ่งกำหนดจะตีพิมพ์ในนิตยสาร Positioning ฉบับเดือนเมษายน ซึ่งผมเข้าใจคลาดเคลื่อนไปว่าจะลงในเดือนมีนาคม ก็เลยเอาลงบล็อกมาก่อน ตอนนี้ผมขออนุญาตคุณผู้อ่านเอาบทความลงก่อนชั่วคราวนะครับ ผมจะนำขึ้นมาอีกครั้งหลังจากนิตยสารตีพิมพ์ไปแล้วระยะหนึ่ง ขออภัยกองบรรณาธิการ และคุณผู้อ่านไว้ที่นี้ด้วยครับ

อย่างไรก็ตาม เพื่อเป็นการชดเชย ผมจะเขียนเรื่องอื่นขึ้นมาภายในวันนี้อีกหนึ่งเรื่อง ที่คาดว่าจะมีประโยชน์กับคุณผู้อ่านไม่มากก็น้อยนะครับ ตอนนี้ลองอ่านบทความในหมวด “Best of” ที่ผมเพิ่งจัดรวบรวมบล็อกและบทความที่ผมชอบไว้ไปพลางๆ ก่อนนะครับ

ขอบคุณมากครับ
จักรพงษ์

ภาพโดย jovike

วันก่อนเขียนเรื่องหางานทำต่างประเทศ อารมณ์เลยติดลมบนอยากเล่าเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องบ้าง

เคยไหมครับว่าแนะนำตัวเองและเพื่อนร่วมงานกับคนต่างชาติแล้วเจออะไรสนุกๆ เล่าให้ฟังกันชิลๆ นะครับ ถ้าคุณมีเรื่องอื่นมาแชร์ก็โพสต์คอมเมนต์ไว้ข้างล่างนี้ได้เลย

คนไทยเวลาแนะนำตัวให้คนต่างชาติรู้จัก เขาจะดูนามบัตรเราก่อนแล้วก็เรียกเราด้วยนามสกุลก่อน อย่างผมยื่นนามบัตร เขาก็จะพูดว่า “Nice to meet you Mr. Kongmalai” เดินเข้าไปเช็คอินในโรงแรมก็เหมือนกัน แต่อันนี้ไม่มีอะไรตายตัว เพราะถ้าหากว่าองค์กรเขากับองค์กรเรารู้จักมักคุ้นกัน จะเรียก First name ว่า Jakrapong กันก่อนก็ได้ไม่มีปัญหา แต่คนไทยเราเวลาไปไหนมาไหน เจอฝรั่งบางทีเราเผลอชอบแนะนำชื่อเล่น (อันนี้เจอมาจริงๆ) อย่างผมชื่อเล่นชื่อ “ปอง” ถ้าคนไทยแนะนำ บางทีเราก็ลืมไป ไปแนะนำว่า

“Hello, Mr. Williamson. This is Khun Pong…”

อันนี้ถ้าฝรั่งที่ไม่เคยดีลกับคนไทยจะงง เพราะนอกจากจะเจอชื่อเล่นเข้าไปแล้ว ยังเจอสรรพนาม “คุณ” เข้าไปด้วย อันนี้ต้องอธิบายให้เขาเข้าใจด้วย เพราะฝรั่งจะไม่เข้าใจวัฒนธรรมการใช้ “ชื่อเล่น” ของคนไทยในภาษาธุรกิจเลย ถ้าไปถามฝรั่งว่าเขามี Nick name ไหม บางคนอาจจะบอกว่าไม่มี ถ้ามีก็ประหลาดๆ เช่น Foggy, Dazzling อะไรก็ว่ากันไป แล้วแต่จะบ้าตั้งกันขึ้นมา แต่ฝรั่งจะมีธรรมเนียมเรียกชื่อสั้นลงโดยอัตโนมัติ เช่น ชื่อ David ถ้าเราเรียก Dave ก็จะเข้าใจได้ทันที หรือชื่อ Michael เรียก Mike ก็โออยู่ อย่างผมไปเมืองนอกครั้งแรก ฝรั่งเห็น Jakrapong ดัดแปลงเรียก “Jack” เฉยเลย ไปๆ มาๆ ก็เลย เออ แจ๊คก็แจ๊ค

อธิบายต่อ… การที่คนไทยใช้คำว่า “คุณ” นี่ถึงมันอาจจะไม่กว้างขวางเหมือนกับ “ซัง” ในภาษาญี่ปุ่น คนญี่ปุ่นเขามีธรรมเนียมของเขาว่าถ้าเราแนะนำตัวด้วยชื่อเรา เขาก็จะตอบรับและเติมคำว่า “ซัง” ให้เราทันที เช่น “Hello, Mr.Yamada. This is Jakrapong” ทางคุณยามาดะก็จะตอบว่า “โอ้ Jakrapongซัง” ว่าแล้วก็ค้อมตัวลงเล็กน้อย ถ้าเราแนะนำตัวว่า “ปอง” เขาก็จะเรียกเราว่า “ปองซัง” ไปในทันที อันนี้เราจะทำบ้างก็ดีครับ ผมว่าให้ฝรั่งมันหัดเรียกเราว่า “คุณ” ซะบ้างก็ดี น่ารักดีออก

อีกอย่างหนึ่งที่เวลาเราติดต่อธุรกิจทางอีเมลแล้วคนไทยใช้กันประจำคือ “พี่” คนไทยเราเรียกกันพี่น้องไปหมด อันนี้เป็นธรรมดา และเวลาเขียนอีเมลเขียนคำว่า Pee มันก็ไม่ได้เพราะดูหยาบคายในภาษาอังกฤษ ก็เลยเปลี่ยนมาเป็น “P’Pong” อันนี้เพื่อนร่วมงานผมเมลมาถามเลยว่า เฮ้ยยูบอกไอซิว่าคนไทยเขาใช้ P’ N’ อะไรกันนี่มันเป็นตัวย่อทางศาสนาหรือว่าอะไร อันนี้เล่าสู่กันฟังนะครับ เจอมาจริงๆ

แต่ทั้งหมดนี้ ผมเพียงแต่จะบอกว่า มันเป็นเรื่ีองน่ารักดีครับ ที่เรามีวิถีทางในการแทนตัวตนของเราด้วยความเป็นกันเองแบบฉันท์พี่น้อง สะท้อนตัวตนสไตล์ไทยๆ ให้ฝรั่งได้รู้จัก แต่ก็ต้องอธิบายให้เขาฟังด้วยนะครับ